I storbritannia gjekk dødsprosenten ned allereie på 1600-talet. Landet hadde betre levekår enn andre område i Europa. Dette p.g.a det vart mindre pest og andre epidemiar. Betre hygiene og eit sunnare og meir næringgsrikt kosthald kan også forklare at fleire nådde vaksen alder. I storbritannia var sjangsen for å få lønnsarbeid betre, og fleire unge våga å gifte seg. Dermed vart det fødd fleire barn.
England vart kjerneområde for industriutviklinga i storbritannia. Bøndene dyrka markene i fellesskap og dei låg rundt landsbyane.Bøndene hadde også rettar i almenningane. Det hadde dei hatt frå gammalt av, dei hadde då rett til å hogge ved og la husdyra beite.
Fleirtalet av bøndene eigde ikkje den jorda dei dyrka. jorda høyrde til adelege godseigarar eller kjøpmenn, og dei budde som regel i byane.
Fordi eigedomane vart samla, kunne gardane drivast meir effektivt, og avlingane vart fleirdobla. Såmaskinar og betre plogar gjorde også jordbruket meir effektivt, og produksjonen auka. I innhengningane tok dei til med systematisk avl for å få fram kyr som mjølka betre og oksar som var større og hadde meir kjøtt. Alt dette gav mat til den raskt aukande befolkninga.
Gidseigarane var kapitalistar med store formuar. Dei hadde pengar nok til å invistere i industrien, og folkeauken og det effektive landbruket i England skaffa arbeidskraft til fabrikkane.
I storbritannia gjekk dødsprosenten ned allereie på 1600-talet. Landet hadde betre levekår enn andre område i Europa. Dette p.g.a det vart mindre pest og andre epidemiar. Betre hygiene og eit sunnare og meir næringgsrikt kosthald kan også forklare at fleire nådde vaksen alder. I storbritannia var sjangsen for å få lønnsarbeid betre, og fleire unge våga å gifte seg. Dermed vart det fødd fleire barn.
England vart kjerneområde for industriutviklinga i storbritannia. Bøndene dyrka markene i fellesskap og dei låg rundt landsbyane.Bøndene hadde også rettar i almenningane. Det hadde dei hatt frå gammalt av, dei hadde då rett til å hogge ved og la husdyra beite.
Fleirtalet av bøndene eigde ikkje den jorda dei dyrka. jorda høyrde til adelege godseigarar eller kjøpmenn, og dei budde som regel i byane.
Fordi eigedomane vart samla, kunne gardane drivast meir effektivt, og avlingane vart fleirdobla. Såmaskinar og betre plogar gjorde også jordbruket meir effektivt, og produksjonen auka. I innhengningane tok dei til med systematisk avl for å få fram kyr som mjølka betre og oksar som var større og hadde meir kjøtt. Alt dette gav mat til den raskt aukande befolkninga.
Gidseigarane var kapitalistar med store formuar. Dei hadde pengar nok til å invistere i industrien, og folkeauken og det effektive landbruket i England skaffa arbeidskraft til fabrikkane.